Verfrissende_bries_15

©2017 Natuurgewijs.be

alle rechten voorbehouden

 

 

Geveld door een uitputtingsdepressie herontdekt Peter zijn kracht in en met de natuur.

Als je stijf staat van de stress, jezelf suf piekert tot je er niet meer van slaapt en je gezondheid er erg onder lijdt is er weinig nodig om compleet vast te lopen. Dit overkwam Peter. Peter zit in de verzorgingssector: voortdurend in de weer om het anderen naar de zin te maken, personeelstekorten met de

glimlach op te vangen, tot de emmer overloopt. Peter is nochtans met de natuur opgegroeid en weet dat wandelen hem rust en inspiratie brengt. Ditmaal had hij echter zijn grens overschreden. Hij zocht hulp en volgde een wandelcoachtraject.

Hoe herstel je best van stress?

 

Inmiddels weten we al dat er helemaal niets mis is met stress. De stresshormonen die we aanmaken dienen van oudsher om ons te wapenen tegen dreiging. Volgens klinisch psychologe en stressexpert Elke Van Hoof is een gezonde stressrespons acuut, maar kort. “Herstelstoffen zorgen ervoor dat de stresshormonen nadien weer worden afgebroken.” Als je echter aanhoudend gestresseerd blijft maak je onvoldoende herstelstoffen aan. Dit maakt dat je brein niet meer goed gaat functioneren. “Je verliest op dat moment je vermogen om te relativeren, te nuanceren, oplossingen te zoeken en je emoties te controleren.” Uitputting, oververmoeidheid, burn-out zijn daarvan de onvermijdelijke resultaten.

Stress is dus niet zo erg, zolang je maar voldoende herstelmomenten voorziet. “Niets doen, is de enige remedie tegen stress”, zegt professor Van Hoof:

Hobby’s helpen je te ontspannen, maar dat is niet hetzelfde als herstellen van stress.”

In de zetel liggen, door het raam staren, slapen en wandelen (uiteraard zonder smartphone in de hand) zijn dus wel goede opties.

 

Hoe krijg je echter vat op die obsessieve gedachtestroom?

Als je jezelf al zover krijgt om een natuurwandeling te maken, betekent dit nog niet dat je de m alende gedachtestroom vol onzekerheid en angst zomaar kunt stoppen. Als het stressniveau zo hoog is dat je het houvast van je eigen realiteit verliest is het noodzakelijk dat je iemand zoekt die luistert, terugkoppelt en als spiegel fungeert om inzichten mogelijk te maken. Een coach gaat uit van je eigen krachtbronnen zodat je op je eigen unieke manier je balans terug vindt. Hierbij erkent de coach jouw verantwoordelijkheid voor je eigen welzijn.

De natuur brengt je in contact met je innerlijke wijsheid: het verhaal van Peter

 

Mijn verhaal begint eind maart van dit jaar. Op het werk was het een erg drukke periode. Ik voelde me futloos, leeg, uitgeperst als een citroen. Al wenend deed ik m’n relaas bij de dokter. Diagnose: uitputtingsdepressie. Behandeling: rust. Medicatie: antidepressiva. Na enkele weken ben ik op zoek gegaan naar professionele hulp om mijn toestand te helpen opklaren.

Zo koos ik voor een wandelcoachtraject bij Natuurgewijs. Ik leerde via oefeningen terug ontspannen en bewust in de natuur wandelen, aandacht te hebben voor wat ik waarnam en via metaforen en symbolen uit de natuur associaties te maken om meer inzicht te krijgen in mijn situatie. Tijdens de eerste wandelsessie viel me een vlinder op, een prachtig metafoor voor transformatie naar meer lichtheid en levendigheid. Net dat wat ik nodig had.

 

Een dagelijkse natuurwandeling werd aanbevolen. Tijdens één van mijn wandelingen zag ik een eekhoorntje tegen een dikke eik omhooglopen, het verdween even achter de stam om een fractie later tevoorschijn te komen op een hoger gelegen tak, vanwaar het diertje naar een andere boom sprong en verdween in het dichte gebladerte.

 

Eekhoorns zijn lieve schattige diertjes met een hoge aaibaarheidsfactor. Ze eten vooral plantaardig voedsel zoals knoppen, bladeren, paddenstoelen, bosvruchten en zaden. Langs de andere kant durven ze ook wel eens een vogelnest te roven. Dit laatste wordt onze sympathieke viervoeter ruimschoots vergeven. Wat niet geldt voor de gaai, een andere bosbewoner, die om dezelfde reden decennia lang genadeloos is bejaagd. Geef toe, dat is toch niet rechtvaardig. Dit gaf me dan ook een ambigue gevoel, vooral omdat de gaai zowat de ‘paradijsvogel’ onder de kraaiachtigen is.

 

Ik had besloten om binnen afzienbare tijd terug te gaan werken en dat gaf bij mezelf ook een dubbel gevoel. Langs de éne kant voelde ik aan dat het tijd was om me stilaan voor te bereiden om de stap naar de werkvloer te zetten. Langs de andere kant waren er nog zovele twijfels en onzekerheden. Hoe zouden mijn collega’s reageren, had ik de beslissing niet te snel genomen? En wat als ik herviel? Zulke gedachten spookten door m’n hoofd.

 

Een week of wat later, tijdens één van mijn wandelingen, moest ik plots weer terugdenken aan die eekhoorn. De volgende redenering schoot me te binnen: eekhoorns zijn slimme dieren, in het najaar verzamelen ze noten en zaden, die ze begraven. In de winter, als er weinig voedsel is, spreken ze hun aangelegde voedselvoorraad aan.

 

Wat betekent dit nu voor mij: noten en zaden bevatten veel energierijke voedingsstoffen. Ikzelf, zou zoals de eekhoorn, energie moeten kunnen opslaan, die dan aangesproken kan worden op momenten dat ik behoefte heb aan extra energie. Dit gaf me een echte ‘aha-erlebnis’ en de bovenstaande redenering herhalend, wandelde ik mijmerend verder. Plots werd ik opgeschrikt door een ritselend geluid, ik keek, en daar zat hij: met zijn roodbruine pluimstaart, crèmekleurige buik en z’n pluisoortjes, tegen een boomstam aangeplakt. Jawel… een eekhoorn. Hij verdween achter de boomstam om even later te komen piepen. Met z’n pretoogjes keek hij me uitdagend aan. Stilaan omhoogklimmend in de boom herhaalde hij ditzelfde ritueel, alsof hij er zeker van wilde zijn dat ik me dit moment zou herinneren.

 

Op sommige ogenblikken, zoals na een goed gesprek, het zien van een prachtige zonsondergang of een mooi landschap, denk ik terug aan die buitengewone ontmoeting met die eekhoorn. Dan haal ik even diep adem en zeg ik tegen mezelf “opslaan die energie, en bewaren voor later”.

 

Peter

“De eekhoorn brengt je in contact met de lachende energie.

Voel die oerblije ritmiek uit de buik van de Levensbron

en vervolg spontaan je weg, los van beklemmende kaders”.

Uit: Als de dieren spreken konden… van Christiane Beerlandt

Coachen in de natuur: een duwtje in de rug.

 

Inmiddels is Peter na vele kleine stapjes terug aan de slag. Hij weet hoe hij tot rust kan komen, op een andere manier naar problemen en obstakels kan kijken en zijn innerlijke wereld aan te passen. Datgene wat je overkomt kan je immers niet altijd veranderen.

Peter heeft op dit ogenblik boeiende projecten op stapel. Hij schrijft hierover ” ’t Is precies of m’n leven in een hogere versnelling is geschakeld, maar het voelt allemaal goed aan.”

 

Contact: marleenvanpuyvelde@natuurgewijs.be, tel 0486/41.36.58