20150705 Zomerwandeling

©2017 Natuurgewijs.be

alle rechten voorbehouden

 

Zomerwandeling 05/07/15 in de Mosterdpot

De eerste zomerdagen, waar we zo hunkerend naar uitkeken, bleken al snel bloedheet. De warmste dag en nacht sedert de metingen in 1833 lagen net achter ons en onweer dreigde.

Het blijkt echter een super dagje te zijn en we genieten van de stevige, verkoelende bries. Vijf natuur-minnende wandelaars geven present op de parking aan natuurgebied de Mosterdpot.  Het wordt voor ons alle zes een inspirerende en ook verrassend interactieve belevenis.

We hebben zoals aangekondigd zowel aandacht voor de natuur in zomerkleed als voor het effect van dit seizoen op ons als mens. De opeenvolging van de seizoenen is niet alleen een weerspiegeling van ons leven, maar ook in de loop van het jaar leeft de mens volgens het ritme van de seizoenen.

De natuur is in de zomer ogenschijnlijk in rust.  In het voorjaar veranderde er veel: ontluikende bloemen, bomen die in enkele weken groen werden, vogels die massaal terugkeerden, hele concerten lieten horen en gingen nestelen en dan is het zomer. Vogels hoor je steeds minder: ze hebben nu energie nodig om te ruien. Stilte, rust, maar schijn bedriegt: er gebeurt veel meer. Pas uitgevlogen jonge vogels moeten voor zichzelf leren zorgen en doen verwoede pogingen om te leren zingen. De helft haalt echter het einde van de zomer niet. Bomen groeien nu snel en vormen vruchten en reeds knoppen voor volgend voorjaar. Kleurrijke bloemen lokken insecten om bevruchting tot stand te laten komen. De zomer is het seizoen van 'de bloemetjes en de bijtjes'

“Wat betekent ‘zomer’ voor jullie?” vraag ik het groepje. Voor ieder van hen nodigt de zomer uit om even rust, ontspanning en vakantie te nemen, om buiten te zijn en te genieten. De wandelaars worden uitgedaagd om tijdens de wandeling uit te kijken welk spiegelend beeld de natuur voor hen in petto heeft.

De natuur is een ideale plek om rust te vinden en tot dicht bij jezelf te komen. Ten minste als je niet met een hoofd vol to-do's en piekergedachten gaat wandelen. Christiane merkt terecht op dat er toch veel meer te zien en te beleven is als je er met je volle aandacht bij bent. Dit moet ik beamen. Sterker zelfs: door de aandacht gaat wat je waarneemt meer stralen en energie geven. Net als bij mensen die ook meer gaan stralen als je ze aandacht geeft.

Er wordt heel wat waargenomen! Het vennetje, waar enkele weken geleden nog een luid groene kikker concert weerklonk, ligt er nu stil en op het eerste zicht wat doods bij. Al snel merken we libellen en juffers op in diverse kleuren en staan even te kijken van hun uniek copulatiegedrag. Ilse wijst ons op enkele vernuftig geweven vangtrechters en we zien de trechterspin onderaan geduldig op de loer liggen.

We hebben oog voor eikengalletjes, hazelnoten en eikeltjes in wording, De stekelvaren met en de adelaarsvaren zonder sporen en hoe dat dan zit met de voortplanting.

Een laantje van wilgenroosjes leidt ons naar de weide.

De wandelaars stellen slimme vragen waar ik niet steeds een antwoord op heb. Zo blijven we bij de poel naast de spoorweg even staan bij de nogal speciale bloeiwijze van de grote lisdodde. De mannelijke en vrouwelijke bloemen staan in elkaars verlengde waarbij de mannelijke kolf na de bloei spoedig afvalt zodat alleen de vrouwelijke "bruine sigaar" overblijft. Het antwoord op Jans vraag of die plant dan aan zelfbevruchting doet moest ik echter schuldig blijven. Na wat opzoekwerk krijg ik inderdaad bevestiging dat zelfbevruchting mogelijk is. De meeste exemplaren worden echter gevormd door vegetatieve voortplanting via de wortelstokken. Net als de adelaarsvaren.

Ook over de nachtelijke bloei van de teunisbloem wist ik het fijne niet. Omdat de bevruchting hoofdzakelijk door nachtvlinders gebeurt, gaan de bloemknoppen open bij schemeravond en verspreiden dan een speciale geur. De dag nadien verwelken die bloemen.

Op weg naar de trage weg blijven we even mijmeren over het waarom van de duivelsbeet in elk rietblad en houden we een zoekspelletje naar de rupsen van de Sint-Jacobsvlinder. Lang moeten we niet zoeken naar de rupsen in zebrapak. Het Jacobskruiskruid is hier en daar al behoorlijk aangevreten.

Het rechte wandelpad van de trage weg achter het Mosterdpotje nodigt uit voor een korte stilte-wandeling en we streven er naar om ons volledig onder te dompelen in de natuur.

De wandeling leidt ons verder voorbij de twee vriendelijk ogende Aubrac koeien, langs het mooi gecoiffeerde retentiebekken en zo via het koetshuis terug naar het Mosterdpotje.

Bij een fris glas op het terras wisselen we nog de weerspiegelde boodschappen en beelden uit. Verrassend!

Jan vond aan het vennetje de dualiteit opmerkelijk tussen de rust en (bij nader toekijken) de levendigheid, tussen de openheid en de geslotenheid. Ook voor Kris openbaarde het stille leven aan het vennetje een bijzondere betekenis. Ogenschijnlijk stil en rustig, maar toch vol leven. Christiane was onder de indruk van het recyclerend vermogen in de natuur. Ilse werd aangesproken door het rietveld dat mee golft met de wind, soms plat gedrukt wordt, maar toch weer terug recht komt. Bovendien heeft het verborgen schatten onder de vorm van kleurrijke bloemen. Dat alle zintuigen kunnen aangewend worden bij het herkennen van een weerspiegelende boodschap bewijst Bieke. De wind die in de gewassen speelt klinkt als muziek voor haar en geven rust. Ook de typische geuren brengen haar in een ontspannen zomerstemming.

Ieder mens heeft een kern van stilte en diepe rust. Het is belangrijk dat we daar regelmatig tijd voor nemen, zodat we onder alle omstandigheden bij onszelf blijven en onze eigen weg kunnen blijven gaan.

Zijn wie je bent: dat is geluk!